Τραγουδώ

Στους ψεύτικους χρόνους που ζω.
Γεμάτος ελπίδα τραγουδώ.
Χρόνια ξεχασμένα δεν ξεχνώ.
Αλλά ούτε αναπολώ.
Πληγές κλειστές δεν θα ανοίξω.
Για σκιές δεν θα μιλήσω.
Για παλιές αγάπες δεν θα ξανά πω.
Για προδομένους αδερφούς ούτε καν να φανταστώ.
Θα κλάψω αλλά δεν θα σταματήσω.
Να τραγουδώ.
Στους αγέννητους ήρωες να μιλώ.
Και απόψε που είμαι πάλι εδώ.
Μονάχος να σκέφτομαι για κλεμμένους θησαυρούς.
Για ουτοπίες, στων ημερών την λήθη αφημένες.
Για στιγμές του χτες που προσπαθούν να εισβάλουν στο σήμερα.
Όχι απόψε θα φωνάξω εγώ.
Γιατί απόψε τραγουδώ.
Σε ψεύτικους αιώνες γιατί ζω;
Εκεί που τραγουδώ, στους χαμένους φίλους, στις παλιές κοπέλες, στα συννεφιασμένα όνειρα, στις μικρές μου της στιγμές.
Τραγουδώντας να χαθώ.
Και ας φανταστώ ότι σε ψεύτικους καιρούς δεν ζω, γιατί εγώ ακόμη μπορώ και τραγουδώ…