Το γεράκι σκότωσε το αηδόνι και μετά αυτοκτόνησε.


Οι κληρονομία των προγόνων μας, τα λάθη των πατεράδων βαραίνουν και της δικές μας αδύναμες πλάτες. Δημιούργησαν ένα ολοκληρωτικό σύστημα με σκοπό την μίζερο υποταγή της γενιάς μας. Με πισώπλατα χτυπήματα(γραφειοκρατικές αηδίες!!) καθυστέρησης έκαναν την ζωή μας νέο Γολγοθά κούρασης και απαξίωσης. Μάζεψαν την μισή χώρα σε μια πόλη-φυλακή και κατάντησαν μια από της πιο ένδοξες πόλεις της αρχαιότητας και λίκνο του πολιτισμού στο τερατούργημα που αποκαλούμαι σήμερα Αθήνα. Οπότε στην Ελλάς του 2009 μια η εικόνα παντού..
Τεράστια γραφεία, άνδρες με στολές η γραβάτες, βετεράνοι επαναστάτες αρκετοί από δαύτους αλλά πια οι πιο ένδοξοι υποστηριχτές αυτού του σάπιου συστήματος να τρέχουν άσκοπα τα ήδη κουρασμένα κορμιά μας. Διεφθαρμένοι ως το κόκαλο πολιτικοί, δημαγωγοί δημοσιογράφοι που τα κάνουν πλακάκια με το σύστημα για να κατευθύνουν την κοινή γνώμη. Κουμουνιστές κολλημένοι σε αποτυχημένες ουτοπίες, αναρχικοί που δεν ξέρουν τι υποστηρίζουν και ίσως καλύτερα η χειρότερα. Φιλόσοφοι, επιστήμονες όλοι μπερδεμένοι σε αδιέξοδο. Μεγάλα μυαλά που τα σκοτώνει η τα στέλνει στην εξορία η πατρίδα τους. Πατεράδες που δεν αναγνωρίζουν τα παιδιά τους. Τυφλή νεολαία να μπερδεύει την διασκέδαση με τον αλκοολισμό. Μικρούς να το παίζουν μεγάλοι, ανόητους να το παίζουν έξυπνοι.
Το ψέμα να γίνετε η συνήθεια, το κουτσομπολιό η παρέα μας.. Η μοιρολατρία στάση ζωής
Ενώ είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων, η ζωή μας καταστρέφετε μέσα στα αποτυχημένα όνειρα κάποιων που δυστυχώς γίνανε πραγματικότητα.
Αλλά κάτι μπορούμε να κάνουμε για αυτό. Μπορούμε να επιβληθούμε, πάντα μπορούσαμε.
Ο Ελληνισμός δεν πέθανε, υπάρχει μέσα μας, τρόπος σκέψης είναι, τρόπος ζωής και είναι αλήθεια ότι όποιος μιλάει μια γλώσσα σκέφτεται με τον τρόπο αυτής της γλώσσας.
Το πρόβλημα που έχουμε σήμερα, δεν είναι η οικονομική κρίση, δεν είναι η Τουρκία, ούτε Μακεδονικό. Είναι εμείς που πρέπει να επιλέξουμε την ταυτότητα μας. Να μείνουμε ένα απόρθητο κάστρο; Η να γίνουμε ένα εφήμερο λιμάνι ; Να γίνουμε Αθήνα η Σπάρτη; Αυτό το ζήτημα είναι που πάντα επηρέαζε αυτό τον λαό. Ο εθνικισμός μας κατέστρεψε μας έκλεισε σε έναν πολύ μικρό ζωτικό χώρο, αλλά και πάλι όπως παλιά ο κουρασμένος φοίνικας μπορεί να αναγεννηθεί. Μπορούμε να γίνουμε κάτι καλύτερο για τους εαυτούς μας. Πρέπει να γίνουμε και πάλι λιμάνι όπως ήμασταν σχεδόν πάντα. Να ανοίξουμε τα σύνορα, να υποδεχτούμε τους πάντες και να ανταλλάξουμε τα πολιτιστικά μας στοιχεία. Οι οικονομικοί μετανάστες είναι νέο εργατικό δυναμικό, είναι δυστυχισμένοι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν μια νέα αρχή και οι προγονοί μας το είχαν κάνει κάποτε το ίδιο. Δεν πρέπει ο ρατσισμός να υπάρχει στην χώρα που ανακάλυψε την φιλοξενία. Να γίνουμε ο δίαυλος επικοινωνίας με την ανατολή γιατί η Ελλάδα γνωρίζει πολύ καλύτερα την ανατολή από κάθε άλλον στην Δύση(γιατί είναι και ανατολή;). Να υποστηρίξουμε την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σύνθημα πατρίς-θρησκεία-οικογένεια ήταν πάντα ένα ψέμα και τώρα πια δεν υφίσταται. Γιατί τα έθνη κράτη καταρρέουν η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να σώσει την κατάσταση ενωμένη ως μια ομοσπονδία κρατών, να δώσει επιτέλους τέλος σε αυτό που ξεκίνησε η Γαλλική επανάσταση κάποτε( δεν είναι τυχαίο που η Γαλλία είπε όχι στο ευρωσύνταγμα). Μέσα σε αυτό τεράστιο λιβάδι από όλα τα είδη λουλουδιών η Ελλάδα σαν λιμάνι θα μπορούσε να ξανά ανοίξει τους ορίζοντές της.