Ξυπνάς

Ξυπνάς και σήμερα πάλι ξυπνάς.
Είσαι με παρέα, είσαι μόνος.
Ίδια είναι η μοναξιά σου.
Όλα πάλι ίδια να είναι.
Αναρωτιέσαι, σκέφτεσαι και τότε λες:
Γιατί ξύπνησα και πάλι.
Γιατί το νόημα της ύπαρξης μου και χτες το βράδυ πάλι πούλησα.
Γιατί χάθηκα στης αναμνήσεις ενός μακρινού προχθές.
Μια ανόητης αγάπης.
Μιας ηλίθιας εγωιστικής αηδίας.
Ενός παιδικού έρωτα.
Αλλά μια νέα επανάσταση αποφασιστικότητας σε φέρνει πάλι πίσω.
Εκεί στον κόσμο των χαζών και αναίσθητων, εκεί που μας κάνουνε να πηγαίνουμε.
Έτσι ξυπνάς και πάλι μόνος σου.
Γεννιέσαι και πεθαίνεις για λάθος όνειρα και αποτυχημένους σκοπούς.
Όμως δεν είναι ούτε έτσι….
Ούτε αλλιώς, ούτε τόσο δύσκολο είναι.
Δεν είναι τίποτα το παράξενο να κατανόησης ότι δεν ξύπνησες ποτέ σου….